ပထမဆံုး ရင္ခုန္သံစီးခ်င္း

က်ေနာ္ စၿပီး စာေရးၿဖစ္ခဲ႕တာက အမ္တီယူ ေက်ာင္းသားဘ၀မွာပါ။ က်ေနာ္ စာေရးမည္လို႕လည္း ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိခဲ႕ပါ။ မွတ္မွတ္ရရ ပထမဆံုး စေရးၿဖစ္တဲ႕ ၀တၳဳတိုနာမည္ က ေၿခမေရးတဲ႕ ဖူးစာ တဲ႕။

ဇာတ္ေကာင္ နာမည္ကို က်ေနာ္ေပးထားတာက စြမ္းႏိုင္လြန္း လို႕ေလ။ ေကာင္မေလးနာမည္ က အိမ္႕ၿမတ္ခ်ယ္ တဲ႕ေလ။ ဇာတ္လမ္းကို ရန္ကုန္ က ကားတိုးစီးရတဲ႕ ဘ၀ေလးနဲ႕ နိဒါန္းပ်ိဳးထားတယ္။ တေန႕မွာ က်ေနာ္႕ရဲ႕ ဇာတ္ေကာင္ ၂ ေယာက္က ကားတိုးစီးတယ္။ ၿဖစ္ခ်င္ေတာ႕ ကားက လူၾကပ္တာရယ္၊ ေကာင္မေလးက ေဒါက္ၿမင္႕ဖိနပ္ စီးမိတဲ႕ ေန႕ရယ္ က ကြက္တိၿဖစ္သြားတယ္။ လူၾကပ္ေတာ႕ ေကာင္မေလး စီးလာတဲ႕ ေဒါက္ၿမင္႕ဖိနပ္က စြမ္းႏိုင္လြန္း ရဲ႕ ေၿခမကို တက္နင္းမိသြားတယ္။ က်ေနာ္႕ ဇာတ္လိုက္က ေငါက္မယ္လဲလုပ္ေရာ ေကာင္မေလးက ေတာင္းပန္တာက တေၾကာင္း၊ ေခ်ာတာက တေၾကာင္းေၾကာင္႕ စိတ္ေလ်ာ႕ၿပီး ခင္မင္မွဳ ရေအာင္ယူၿပီး ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၄ မွာ ၁၅၀၀ ေဆး တိုက္ေကြ်းလို႕ ရည္းစားေတြ ၿဖစ္သြားတယ္ေပါ႕ဗ်ာ။



ရည္းစားေတြ ထံုးစံအတိုင္း ေလ်ာက္လည္တာေပါ႕ေလ။ တေန႕ သိမ္ၾကီးေစ်းမွာ ေကာင္မေလးေတြကို ေငးမွဳနဲ႕ ပတ္သက္ၿပီး၊ အိမ္႕ၿမတ္ခ်ယ္က ေမာင္ က်မတေယာက္လံုးကို ေဘးမွာ ရွိေနရက္သားနဲ႕ ေမာင္က ေကာင္မေလးေတြကို ဘာလို႕ေငးရတာလဲ ဆိုၿပီး မုန္းတီး လမ္းခြဲလိုက္တယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္႕ဇာတ္ေကာင္က စိတ္ေတြညစ္၊ အရက္ေတြေသာက္။
အရက္ေသာက္ခန္းေလးကို က်ေနာ္ေရးပံုက ဒီလို။
သူရယ္ သူ႕သူငယ္ခ်င္းရယ္ ၂ ေယာက္ေသာက္ၾကတယ္ေပါ႕ေလ။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္႕ဇာတ္ေကာင္က သူ႕သူငယ္ခ်င္းကို
အခ်စ္ဆိုတာ ဘာလဲသိလားတဲ႕။ ငါကေတာ႕ အခ်စ္ဆိုတာ rum လို႕ နာမည္ေပးခ်င္တယ္ကြာတဲ႕။ ဟုတ္တယ္ေလတဲ႕ rum ဆိုတဲ႕ အရက္ကို မေသာက္ခင္မွာေတာ႕ အရက္က အရက္ပဲေလတဲ႕။ မူးမွာလည္း မဟုတ္ဘူးတဲ႕။ ေအး rum ဆိုတဲ႕ အရက္ကို ေသာက္သံုးမိေတာ႕တာနဲ႕ မူးၿပီသာ မွတ္ေပေတာ႕တဲ႕။ အခန္႕မသင္႕ရင္ ဥၾသ ေတာင္ ဆြဲႏိုင္တယ္တဲ႕။ အခ်စ္ဟာလည္း ဒီလိုပဲတဲ႕ေလ။

အဲဒီေနာက္ က်ေနာ္႕ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္က အရက္မူးၿပီး လုပ္ခ်င္ရာေလွ်ာက္လုပ္တာ ဖဲ၀ိုင္း ေရာက္သြားေရာတဲ႕ေလ။ ဖဲ၀ိုင္း မွာ မူးမူး ရူးရူးနဲ႕ ဖဲကစားေတာ႕ ဖဲက ႏိုင္တယ္တဲ႕ေလ။
သူေၿပာလိုက္တဲ႕ စကားကို မွတ္မွတ္ရရ က်ေနာ္ ေရးလိုက္မိတာက...................
ဖဲေလာက္မွ အပြင္႕မေကာင္းတဲ႕ မိန္းမ။ စိတ္ေၿပာင္းတာမွ ေတာ္ကာက်မယ္တဲ႕ေလ။

အဲလိုနဲ႕ အသည္းကြဲခဲ႕တဲ႕ က်ေနာ္႕ ဇာတ္လိုက္ေက်ာ္ စြမ္းႏိုင္လြန္း ဟာ အရက္ ေသာက္၊ ဖဲရိုက္ နဲ႕ ၿဖစ္ခ်င္တိုင္း ၿဖစ္ေနၿပီး.............
ဗ်ိဳး ကိုႏိုင္စြမ္းပိုင္ ေရ က်ေနာ္႕ဘ၀ကို ဒီလိုနဲ႕ အဆံုးသတ္ေပးေတာ႕မွာလားဗ်ာ လို႕ ေအာ္ေၿပာတဲ႕ အေၾကာင္း က်ေနာ္ေရးလိုက္တယ္။ က်ေနာ္က ကိုစြမ္းႏိုင္လြန္းေရ က်ေနာ္ ခင္ဗ်ားကို ဒီအတိုင္းမထားပါဘူးဗ်။

ေနသာတဲ႕ တေန႕မွာေပါ႕။ လူၾကပ္တဲ႕ လိုင္းကားေပၚမွာ သူတို႕ ၂ ေယာက္ သည္ အရင္ကလို ေၿခမ ေရးတဲ႕ ဖူးစာအတိုင္း ထပ္ဆံုၾကေလသည္။ စြမ္းႏိုင္လြန္းသည္ အရင္က စြမ္းႏိုင္လြန္း မဟုတ္ေတာ႕သလို၊ အိမ္႕ၿမတ္ခ်ယ္သည္လည္း အရင္က အိမ္႕ၿမတ္ခ်ယ္ မဟုတ္ၾကေတာ႕ဘဲ တေယာက္နဲ႕ တေယာက္ အၿပန္အလွန္ နားလည္မွဳ ရၾကကာ သူတို႕ညားၾကေလသတည္းေပါ႕ဗ်ာ။

ဇာတ္လမ္းကေတာ႕ ဒါပါပဲေလ။ က်ေနာ္ ရဲ႕ ပထမဆံုး ၀တၳဳတို တပုဒ္ၿဖစ္ခဲ႕တဲ႕ ေၿခမေရးတဲ႕ ဖူးစာ ကို အရင္က က်ေနာ္ေရးခဲ႕တဲ႕ အတိုင္း ၿပန္ေရးပါ ဆိုလွ်င္ေတာင္ က်ေနာ္ မေရးတတ္ေတာ႕ဘူးေလ။